Περιοχές

Στην κορυφή της πρόκλησης, η Adrienne Bolland σήκωσε το μικρό της Caudron G.3 στον ουρανό.

Ταχύτητα: ~80 χλμ/ώρα | Μέγιστο ύψος: 4.260 μ.
Υψόμετρο κορυφών: 6.700 μ. & 6.962 μ.

Ώρες πτήσης πριν: μόλις 40 | Διάρκεια πτήσης: 4 ώρες και 17 λεπτά

Δεν υπήρχαν χάρτες. Δεν υπήρχε οξυγόνο. Μόνο η παγωμένη ανάσα του αέρα στα ανοιχτά πιλοτήρια και η αργή κίνηση ανάμεσα στις κοιλάδες.

Κάθε στροφή ήταν επιλογή, κάθε διάβαση μια σιωπηλή συμφωνία με το αεροπλάνο και τη φύση.

Η διαδρομή μέσα από τα περάσματα των Άνδεων την οδήγησε μέχρι τα πεδινά και την πόλη του Σαντιάγο. Ο στρατός, που είχε αρνηθεί την άδεια πτήσης, παρακολουθούσε. Την υποδέχθηκαν όταν κατέβηκε. Κουρασμένη, αλλά νικήτρια.

Είχε ξεκινήσει μαθήματα πτήσης το 1919 στη Société des Avions Caudron και πήρε το δίπλωμά της τον Ιανουάριο του 1920.

Ένα λάθος στο επώνυμό της με δύο “l” έγραψε για πάντα το Bolland στη ζωή της.

Εργαζόταν μεταφέροντας και επιδεικνύοντας αεροπλάνα, αλλά ήθελε το δικό της. Το αφεντικό της ο René Caudron της είπε πως ένα αεροπλάνο δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται. «Κάνε έναν κύκλο στον αέρα», της είπε.

Και εκείνη, με το μικρό G.3, έκανε έναν πλήρη κύκλο, σαν να περπατούσε στον ουρανό.

Αργότερα, στο αεροδρόμιο του Orly, εκτέλεσε 212 συνεχόμενα loop, δοκιμάζοντας τα όρια σώματος και μηχανής.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε σε δίκτυο αντίστασης στη Γαλλία. Η τόλμη και η επιμονή της αναγνωρίστηκαν με τον βαθμό Officier de la Légion d’honneur.

Πέθανε στο Παρίσι το 1975, αφήνοντας πίσω της μια ανάμνηση μικρών, σιωπηλών νικών στον ουρανό και στη γη.

Η ζωή της θυμίζει ότι η τόλμη δεν χρειάζεται πολλά μέσα. Αρκεί η θέληση να βρεις δρόμους εκεί που φαίνονται αδύνατοι, και να πετάξεις.